چرا داعش با کردها می جنگد/ سلیمان الله مرادی

مجموعه تحولات مناطق کردنشین که در دهه های اخیر رخ داده و به ویژه ظهور پدیده داعش و زنجیره جنایاتی که این گروه تروریستی در حق کردهای واقع در بخشهایی از خاک عراق و سوریه( شنگال و کوبانی) اعمال می کند، بی ارتباط با ایران نیست.
با پیروزی انقلاب اسلامی ایران، برای متوقف کردن روند بیداری ملتهای تحت ستم به ویژه منطقه خاورمیانه، نخست جنگی نابرابر از سوی دیکتاتور عراق صدام حسین بر ایران تحمیل کردند. این جنگ 8 ساله نتوانست کاری از پیش ببرد و سرانجام به شکست دشمنان ایران انجامید.
26سال از پایان جنگ ایران و عراق می گذرد. خاورمیانه دچار تحولی بنیادین شده است. بهار عربی، خاورمیانه را در برگرفته و اینک جریان ارتجاع، ناتوان از رویارویی با درخت انقلاب اسلامی در صدد قطع کردن سرشاخه های آن در عراق و سوریه و ترکیه است. دشمنان ایران خوب می دانند که کُرد هرکجا باشد ایرانی است و این واقعیت را رهبران پیشین کرد همچون مرحوم ملامصطفی بارزانی و قاضی محمد بارها فریاد زده اند.
نگاهی گذرا به محتوای تولیدات رسانه ای جبهه ارتجاع و واپس گرا از جمله رژیم سعودی در وقایع کوبانی و شنگال و سکوت معنی دار آنها در قبال جنایات داعش به خوبی نشان می دهد که این گروه تروریستی در منطقه با چه اهدافی تشکیل شده و نیات او از حمله به مناطق کردنشین چیست.
داعش به عنوان تازه ترین محصول همکاریهای مشترک سران مرتجع منطقه، با حمایت گسترده تسلیحاتی - لجستیکی و رسانه ای آمریکا، موج سهمگینی از رعب و وحشت درمنطقه ایجاد کرده و هدفی جز تضعیف خطوط مقدم جبهه ایرانی از طریق واگرایی در جغرافیای فرهنگی ایران ندارد؛ جبهه ای که تمام قد و به درازای تاریخ و به گستردگی مرزهای چند کشور همسایه در برابر دیکتاتورها مقاومت کرده و خون داده است. مردم کوبانی و زنان و دختران شنگالی نه تنها به خاطر کُرد بودن بلکه به دلیل اینکه یکی از اصیل ترین و ریشه دارترین اقوام ایرانی هستند هدف حمله قرار گرفته اند.
امروز مدافعان کوبانی در خط مقدم جبهه دفاع از جغرافیای معنوی و فرهنگی ایران بزرگ قرار دارند و دولت ایران نباید در کنار این فاجعه انسانی سکوت کند. تاسف آور در این میان این است که درحالی زنان و کودکان مظلوم شنگال و کوبانی تاوان ایرانی بودن را پس می دهند که برخی افراد و جریانات کج فهم در داخل کشور با موضعی مخالف و یا سکوت در قبال این جنایات، عملا در جهت تقویت جریان ارتجاع و بنیادگرایی توام با ناسیونالیسم عربی، گام بر می دارند. بدون شک هرگونه پیروزی در جبهه شنگال و کوبانی برگ برنده ای در دست ایران و هرگونه شکست نتیجه اش تضعیف جبهه ایران بزرگ در برابر استعمار و ارتجاع است.
منبع: هفته نامه روژان

/ 1 نظر / 41 بازدید